Sana Mawala Na

Minsan, pagdilat ng aking mga mata sa umaga

Nagbabakasali na ang araw ay nakangiti na

Sa mukha kong mukang patay na,

Sa mata kong mugtong mugto na.

Sa mga labi kong tuyong tuyo na,

Ngunit ang mga ngiti ay nagtatago pa

Sadyang ayaw talaga atang magpakita,

Kahit alam niyang ako’y hirap na.

 

Mga luha ko sa umaga ay tuyo’t na,

Wala nang gustong tumulo pa.

Ang boses ko ay gustong kumawala upang

Ipagsigawan na ‘Mahal Pa Rin Kita’.

 

Araw-araw nagsusumamo na sana ang

Dilim ay maging muling maliwanag.

Muling magningning sa ating dalawa.

Sana ang ulap sa kalangitan ay maglaho na,

Parang kasing bilis noong naglaho ka ,

Noong bigla ka na lang nawala,

Sana maglaho na, upang ang mga tanong

Mabigyan na ng kasagutan sana,

Baka sakaling ang araw ay ngumiti na.

Baka sakaling ang “sana” ay mawala na.

Baka ang mga mugtong mata’y pumungay na.

Baka ang patay na mukha ay mabuhay pa.

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s